Waarom wij gingen voor een cakesmash

--- Van onze gastblogster Laura. Ze vertelde me erbij dat het misschien iets te pittig was voor Studio Cake Smash. Misschien wel, maar ik hou ervan! Bovendien vond ik grote delen ontzettend herkenbaar. Bij deze respect voor Laura en haar ozo eerlijke verhaal: ---

Oké, dit wordt een beetje een persoonlijk verhaal, maar dat schuw ik niet. Ik hou er niet van om een wereld te creëren met mijn schrijfsels die niet realistisch is, dus dat ga ik ook niet doen.

Harsh truth: het eerste jaar 

Lees meer

Yes, eerste gastblog van Laura!

Even voorstellen

Hoi, ik ben Laura! Zo, is dat ook meteen duidelijk. “Maarre, Laura? Wat doe jij hier?” vraag je je misschien wel af, en terecht. Daarom ga ik hier wat schrijven over mezelf en wat ik hier kom doen.

Vorig jaar leerde ik Manon kennen, je weet wel, die dame die al die mooie decors voor de Cake smashes maakt en die foto’s zo mooi bewerkt. Dat heeft ze dus ook voor ons prachtige kind heel gaaf gedaan. Maar jeetje, wat heeft die Manon een aanstekelijke energie en een bult enthousiasme bij zich zeg, ik was meteen verkocht hoor. Toen ze mij vorig jaar vroeg of ik voor haar blog wou schrijven hoefde ik dus ook niet lang na te denken. Natuurlijk wil ik dat!

Maar waarover dan eigenlijk? Manon en ik kwamen samen om een beetje te brainstormen en ik heb inmiddels een aardig idee waar ik over wil schrijven. En in de toekomst zullen we vast nog vaker samen komen, maar om een lang verhaal kort te maken: jullie kunnen met enige regelmaat gaan genieten van mijn schrijfsels op deze blog!

Mocht je je afvragen wat ik nog meer doe: ik heb een leuke baan waarin ik me onder andere bezig houdt met het organiseren van evenementen, communicatiewerkzaamheden en social media. In mijn vrije tijd schrijf ik voor mijn eigen blog. En ik moeder natuurlijk wat af als moeder van een peuter van 1,5. Die peuter heet trouwens Colin en hij heeft de allermooiste babybillen van hele wereld. Die wou ik tijdens de cakesmash heel graag mooi op de foto, en moet je kijken hoe goed dat gelukt is.

Ik weet zeker dat ik hier met heel veel plezier ga schrijven en ik hoop dat jullie het met net zoveel plezier zullen lezen!

Heerlijke koffie op fijne plek in Hengelo, waar ben ik?

Als echte Hengeloër ben ik best trots op deze plek in de binnenstad. Het is zo'n fijne, inspirerende en tevens gemoedelijke plek waar ze ook nog eens heel leuk personeel en - niet onbelangrijk - heerlijke koffie hebben. Ik kom hier graag om even rustig een kopje koffie te drinken, te werken of wat te lezen/rondhangen met mijn dochter. Waar ben ik?

Lees meer

Cake Smash met 2 jaar?

We horen steeds vaker "oh had ik dat maar gekend toen mijn kind 1 jaar werd". Soms zijn de kinderen dan al wel 18 jaar, maar vaker hebben ze net hun eerste verjaardag achter de rug. Dan zou ik zeker nog een cake smash doen.

Lees meer

vol = vol

En dan neem je je voor iedere week een blog te schrijven en dan gaat het ook best lekker moet ik eerlijk zeggen. Niet altijd even soepel, maar andere keren toch soms al gemakkelijk. Megatrots op mezelf, zeker omdat ik echt geen geweldige schrijver ben, verre van dat. Er rolde er toch iedere week een blog van de band, jeuj! Maar toen.... 

Lees meer

Is de taart van de buren groener?

Een beetje onwennig zit ik hier te bloggen. Alle vaste elementen zijn aanwezig: iPad, grote cappuchino, uitzicht op de ontwakend Hengelo. Zit zelfs aan hetzelfde tafeltje, toch voelt het anders.

Lees meer

Ondernemen: happy & bubbels

 

Het geeft toch wel een beetje druk hoor, iedere vrijdag een blog posten. Vind namelijk wel dat het schrijfsel wel enige inhoud moet hebben en ook 'natuurlijk' geschreven moet zijn. Het hoeft niet literair verantwoord te zijn, als het bij mij past ben ik al heel tevreden.Door de week springen er tientallen onderwerpen in mijn hoofd met soms al een stukje uitwerking, natuurlijk is het altijd op momenten dat ik niet even de iPad of gewoon ouderwets pen en papier bij de hand heb. De douche en de fiets lijken wel de meest favoriete momenten te zijn voor de spontane inspiratie. Hele dialogen voer ik daar met mijzelf. 
Lees meer

De eerste verjaardag, ramp of feestje?

Alweer ruim 2 jaar geleden was ik wanhopig op zoek naar afstreep-lijstjes voor de eerste verjaardag. Normaal gesproken ben ik hier best goed in, feestjes organiseren en alles regelen. Maar nu.... Ik zag mezelf rusteloos het internet afspeuren, ik was toch niet de eerste met een 1 jarig kind, hoe deden anderen dat? En waar moet je allemaal aan denken? Hoe geef je vorm aan zo'n bijzonder feestje, de allereerste die je onvergetelijk wil maken voor je eeuh.... kind, of is het nu toch voor jezelf....

Manlief heeft me uiteindelijke gekalmeerd en me tot inziens gebracht dat het feestje voor het kind is en dat alles daarom heen moet draaien. Hij heeft gelijk dacht ik (en ben daar nu nog steeds van overtuigd). Ik sloeg alleen een beetje door daarin...

Lees meer

Groeps Cake Smash

 

Zo ontzettend leuk! Ik ben er nog helemaal vol van.

Gisteren hadden we de eerste GroepsCakeSmash met de bijna 1 jarigen van een een groep dames die elkaar kenden van de zwangerfit. Het leek wel een gezellige reünie waarbij tussendoor een taartje geplet werd voor de foto. Voor ons was het een try-out om te kijken hoe zo'n shoot verloopt, waar we allemaal aan moeten denken, hoeveel tijd we hiervoor moeten inplannen (voorbereiding, nabewerking, shoot zelf) en natuurlijk hoe de mama's en kids zo'n shoot ervaren.

Lees meer
  • 1
  • 2