Zal ik jou eens blij maken?

 

In de rij staande bij de brasserie van de Hema, zal ik een ontbijtje nemen? In gedachten sta ik daar, overpeinzend of het nu een ontbijtje wordt of alleen een koffie, ondertussen de dag overdenkend, wat staat er allemaal op de planning? Hoor ik de Hema-dame achter de broodjes zeggen "zal ik jou eens blij maken"?

Heeft ze het tegen mij! "Ja, euh", stamel ik verbaasd, dat hoor je niet iedere dag, nou graag! "De lemon poppyseedmuffin komt terug, volgende week is ie er weer" WOW! Zo bijzonder dat deze mevrouw weet dat dat mijn lievelingsmuffin was hier en dat ik best sad was dat ie ineens uit het assortiment verdwenen was. Er verschijnt een grote glimlach op mijn gezicht. Niet alleen omdat ik volgende week weer kan genieten van die heerlijke muffin, maar ook omdat ik me speciaal voelde omdat de mevrouw mij blij wilde maken, zoooo lief! Ik hou dit gevoel nog even vast.

Ok, back to order of the day. N I E U W S !
We zijn met iets leuks bezig: een GroepsCakeSmash! Ja, serieus, een groep babies met een serie taarten die gezamenlijk gaan smashen. We gaan in april met een groep babies een try-out shoot doen. 6 kids, 6 taarten, 6x een MiniSoloShoot en als klapper een gezamenlijke Smash. Zo benieuwd wat de kids gaan doen. Dat is namelijk één ding waar je in dit vak geen controle over hebt. Je kunt alles nog zo goed voorbereiden, het stuk waar de bijna jarige de taart voor zich krijgt moet je het loslaten. Voor een control-freak als ik een behoorlijke uitdaging. Toch vind ik het stiekem het leukste stuk, het is iedere keer een enorme verrassing wat er gebeurd. Ieder kindje doet het op z'n eigen manier, de kleine voortekenen van het karakter komen zo duidelijk naar voren. Heel erg mooi om te zien. Vorige week was een stoere kerel die eerst heel voorzichtig met zijn hand in de crème ging, naar zijn moeder keek of het wel ok was wat hij deed. Moeder moedigde hem aan. Je zag dat het toch een beetje verwarrend was voor hem, dus hij steekt zijn hand wat verder in de crème en kijkt weer vragend naar zijn moeder, die doorging met aanmoedigen. Toen hij door had dat het écht écht écht geoorloofd was wat hij deed, ging hij ook helemaal los. Hij wreef flink door de zachte witte crème en stopte grote hoeveelheden in zijn mond. Totdat hij plots dacht, heeee dat kan makkelijker en deed zijn mond open en bracht zijn hoofd naar de taart. Met nog een klein oogje spiekend naar zijn moeder of het écht wel mocht en HAP daar ging ie. Een flinke hap in de taart! Dat is toch echt wel heel gaaf om te zien!

Ik ga bezig met de voorbereiding van de GroepsSmash en uitnodigingskaartjes voor de verjaardagen van de kids die al gesmashd hebben, één van mijn favoriete werkzaamheden.

Ik wens jullie een 'smashing' goed weekend en jullie weten vast waar ik volgende week vrijdagochtend te vinden ben ;-) mét een Lemon Poppyseedmuffin.