Dit zou iedereen vaker moeten doen


Wanneer: vrijdagochtend, 7 april 2017 (mooie datum) 
Waar: Hema
To wake up: een huge Cappuchino die de Hema als maat 'middel' bestempeld
For the yummie: yeah, THE Lemon Poppyseedmuffin đź’›
Happy: YES
To Do: blog schrijven, ervaren blogster en zeer waardevolle en inspirerende vriendin gaf me het advies dat er regelmaat in het posten van blogs moeten zitten. Oeps, voor een non-writer best een opgave. Lees hieronder mijn poging om iedere week op vrijdag een blog te schrijven ➡️

Vanochtend heb ik iets gedaan, wat ik eigenlijk vaker zou moeten doen (ik heb het niet over een blog schrijven). Eigenlijk zou iedereen het vaker moeten doen, een aanrader. En dan heb ik ook het niet over de heerlijke Lemon Poppyseedmuffin eten die de Hema weer in het assortiment heeft (jippie jippie jippie), al beveel ik deze ook met alle liefde aan. Waar heb ik het dan wel over?

Ken je het dat als je iemand tegenkomt die je ergens van kent, maar niet meer weet waarvan of hoe. Dat je wel altijd zachtjes en vriendelijk 'hallo' zegt of gebaart. Je weet dat je degene kent, maar hebt geen idee meer waar je hem/haar ontmoet hebt of wat je connectie is. Vragen doe je dat eigenlijk nooit, want dat staat raar (denk je). Dus blijf je eindeloos elkaar groeten. Een keerpunt is bijvoorbeeld wel als ik met mijn dochter op de fiets zit, dan vraagt ze dan altijd 'mama, wie is dat?' 'Eh, ja, eh, dat weet mama niet meer'. Dan realiseer je je dat dat best vreemd is.

Zo vanochtend weer, dit keer (zonder dochter) in de Hema dus niet snel voorbijfietsend. Daar ik een in een happy bui was vanochtend (altijd fijn natuurlijk), hielp dat mij het lef verzamelen. Ik dacht, waarom niet? Ik ga het gewoon vragen, ook al vind ze mij dan misschien raar. Mijn vraag kwam er een beetje ongemakkelijk uit, ik communiceer altijd een beetje klungelig. Al snel ontrafelden we het mysterie van onze connectie. Nou ja, de dame in kwestie zei gewoon waar ze me van kende, haha. Van daaruit bleven we kletsen en meer dingen vragen, zo resulterend het in een ontzettend leuk gesprek. Het lukte zelfs niet eens om af te ronden, we kwamen iedere keer weer op een interessant onderwerp. Denk dat we de hele dag kletsend hadden kunnen vullen.

Wel heel leuk, maar er moet toch echt nog even gewerkt worden vandaag. Er komen 2 groeps shoots aan, er moeten decors ontworpen worden én gemaakt worden. Achter de schermen werken we ook nog heel hard aan de webshop (heb echt onderschat hoeveel werk dat is). Wordt er gelukkig nog wel heel blij van, zou alleen wat meer uren in een dag kunnen gebruiken. Herkenbaar? Ik ga dus nu weer vrolijk aan het werk, blij dat ik het lef heb gehad de dame aan te spreken en daardoor een superleuke start van de dag heb gehad.

Daarbovenop, jeuj, mijn wekelijkse blog mag al het 2 wekelijksjubileum vieren. Mag ik dat een jubileum noemen, vast niet, maar ben stiekem wel een beetje trots. Oefening baart kunst, over een tijdje zijn ze ook nog leuk om te lezen ;-)

ps. nieuwsgierig naar de leuke dame die ik tegenkwam? Naast dat ze een vrolijk karakter heeft, draagconsulente is, mama is van 2 kids, in één van de mooiste straatjes van Hengelo woont, duikt ze regelmatig van de fiets af om liggend in het gras een mooie foto te nemen. Ik mocht haar Instagram-adres vermelden: @rozein1 Maak ook kennis met haar en zwaai als je haar tegenkomt :-) Een aanrader!