vol = vol

En dan neem je je voor iedere week een blog te schrijven en dan gaat het ook best lekker moet ik eerlijk zeggen. Niet altijd even soepel, maar andere keren toch soms al gemakkelijk. Megatrots op mezelf, zeker omdat ik echt geen geweldige schrijver ben, verre van dat. Er rolde er toch iedere week een blog van de band, jeuj! Maar toen.... 

werd het ineens heel druk met Studio Cake Smash, niet een beetje.... maar heel erg druk. Ik probeer ook altijd voor iedereen een plekje te vinden en soms werk ik mezelf dan een gek in de rondte. 'Nee' zeggen is iets wat ik duidelijk nog moet leren en 'vol is vol' lukt me al helemaal niet te zeggen. Maar ja, pfff ik weet niet of ik dat wel ga leren. Ik hoor mezelf al zeggen; 'Nee, sorry, het lukt echt niet meer voor zijn/haar verjaardag, we zitten vol' tegen een allerliefste moeder die een cakesmash speciaal bij ons komt doen voor haar schattige kind. Ook al moet ik toegeven dat sommigen soms best laat komen. Toch probeer ik altijd of wij iets kunnen schuiven of extra uren/dagen in kunnen zetten.

Vorige maand liep ik ertegen aan dat tijd eindig is en ik echt niet meer uren (laat staan dagen) tevoorschijn kan toveren. Zelfs als ik alleen de hoogst noodzakelijke dingen deed, kwam ik nog uren tekort. Mmmm, zal ik misschien wat minder gaan slapen? Geen goed idee, kan ik uit ervaring zeggen. Dat gaat 'm niet worden dus.

Hulp vragen is ook zo'n ding wat sommige mensen niet goed kunnen, ik ben er daar ook één van. Toen ik een beetje snikkend (ok, het was óók nog eens die tijd van de maand) bij vriendlief aankwam, heeft hij samen met me gekeken wat we konden doen. Heel lief heeft hij toen zijn werkzaamheden opgeschoven (hij heeft ook zijn eigen bedrijf) en is een extra dagje iets gaan doen met onze dochter. Ontzettend dankbaar was ik en ben ik nog steeds. Het is misschien niet de beste oplossing, hij heeft ook zijn werk natuurlijk en dat zal hij dan op andere tijdstippen moeten inhalen. Maar dat hij dat voor mij en mijn bedrijf wilde doen was echt ontzettend lief en deed me weer realiseren wat voor een geweldig persoon ik toch had getroffen. Fijn ook om in deze drukte even stil te staan bij de mooie dingen.

Als dan uiteindelijk alles gelukt is, fotoshoots succesvol afgerond, alle foto's bewerkt, uitnodigingen ontworpen en gedrukt, niet te vergeten de taart en het decor van te voren gerealiseerd. Dat geeft toch wel een overwinningsgevoel en maakt je megatrots!
Nu de grootste drukte achter de rug is kunnen de zaken zie zijn blijven liggen weer opgepakt worden. Er staan ook veel nieuwe spannende dingen op het programma die nog uitgewerkt moeten worden, we gaan heerlijk door.

Hoe begon deze blog ook alweer? Oja, waarom er een tijd geen blog is geweest. Nou, die enorme drukte dus. Mijn nieuwe voornemen (mag best in een willekeurige maand toch): iedere week een blog, ik ga er weer voor! En voor de jarige jobjes die 1 worden (of 2), zorg dat jullie lieve moeder of vader op tijd boekt, want voortaan vol = vol. Ook een nieuw voornemen waar ik me aan ga houden.

*ps. de foto is het krijtbord van Ela die uit Duitsland kwam. Deze maand kwamen er smashers uit alle windrichtingen: Apeldoorn, Deventer, Dld, maar ook uit de Kasbah. Dat ze al zo snel van zover komen, maakt ons heel erg trots. Bedankt allemaal en alvast een goed weekend!